Sayğacdan sonrakı birləşmədə titrəmə varsa, boru dayaqları necə qoyulmalıdır?

Adətən sayğac çıxışında titrəmə varsa, dayağı birbaşa divara yox, səs uducu altlıq üzərinə qoyursan. Məsələn, 5-10 mm qalınlığında rezin və ya mantar təbəqəsi kifayətdir. İkinci məsələ - dayaqları hər 50-60 sm-dən bir yerləşdirmək daha effektivdir, çünki suyun ani axınında boru "döyünməsin". Unutma ki, plastik borularda genişlənmə boşluğu qoymadan sıxmaq da titrəməni artırar - hər dayaqda boru sərbəst hərəkət edə bilməlidir.

Mütləq rezin contalı sıxaclardan istifadə etməlisən. Titrəməni udmaq üçün dayaqları hər 1.5-2 metrdən bir yerləşdir, amma sayğac çıxışına birinci dayağı ən çox 30 sm məsafədə qoy. Metal sərt dayaqlar səsi və titrəməni daha da artırar - onlardan qaç.

Plastik boruların istilik genişlənməsi titrəməni artırır. Dayaqları hər 3 metrdən bir yerləşdir, amma hər bir dayaqda boruya tam sıxılma yox, 1-2 mm boşluq qoy - boru işləyəndə genişlənsin. Sayğac çıxışında dayağı 20 sm məsafədə qoyub, dayaq-altına iki qat rezin yastıq salmaq daha yaxşı nəticə verir.

Titrəməni azaltmaq üçün boru dayaqlarını düz xətt üzrə deyil, bir qədər maili qoymaq məntiqlidir. Polipropilen borularda istilik genişlənməsi qaçılmazdır - əgər dayaqları tam üfüqi yerləşdirsən, genişlənən boru sıxacdan sürüşə bilmir və titrəmə artır. Mən öz təcrübəmdə hər dayağın altına 15 dərəcə bucaq altında rezin takoz qoyuram - bu borunun həm genişlənməsinə, həm də kiçik vibrasiyaları udmağa imkan verir. Sayğac çıxışındakı birinci dayağı isə birbaşa divara bərkitmirsən, 3-4 sm ara qoyub yaylı asqıdan istifadə etmək daha effektivdir.

Divara birbaşa bərkitmək s